Afscheid in december

Afscheid, hoe mooi kun je zijn
En hoe verdrietig tegelijk
Vertrekken van de pijn
Dat maakt jou weer zo rijk

Wegen worden vrijgemaakt
Zuchten, ze zijn diep geslaakt
Het onbekende vatte moed
Zich hullend in het zachte goed

Daar loop je dan, mijn leven uit
Verbijstering je straalt het uit
Je kromgebogen houding
Verraadt onze verhouding

Wankel, zeker niet stabiel
Je kijkt om, lijkt wat labiel
Dit is jouw les, niet meer de mijne
Ik zie je van mijn levenspad verdwijnen

Het is goed, het geeft weer lucht
Niet meer die geslaakte zucht
Moed om bij elkaar te rapen
Voor de ruimte, nu geschapen

Mo