Verdriet kan je niet tegenhouden,
soms stromen de tranen gewoon binnen,
het is het verdriet dat je benauwden,
en waarover je niet de beheersing kan winnen.
is er iets gebeurd,waardoor je niet kan worden gekalmeerd?
een familielid gestorven in een wei waar koeien loeien?
soms weten ze dat je je lesje leert.
maar zo erg?daar kan je toch geen gras over laten groeien?
De appel valt niet ver van de boom,
Precies zoals je moeder,
en je vader kijk je bijna in een droom,
dat zou je willen,want denken maakt het niet goeder....
07-07-2009
het gaat over verdriet
Er is 4 keer gestemd.
Onbekend
Ellen. - 04-11-2009 om 08:46 Rapporteer
heel mooi!, bedankt voor je reacties op mijn gedicht, bij je "profiel" staat trouwens dat je 8 jaar bent..klopt dat wel? xliefs
Ingri Dahi - 17-11-2009 om 14:03 Rapporteer
Eventjes vergeten mijn profiel te veranderen. Ik ben 9 jaar geworden op 18 oktober maar had het toen te druk om mijn profiel te veranderen. Ik ben niet meer zo vaak op 1001gedichten geweest,maar heb het nu veranderd.
Flora van Twinkelen - 21-11-2009 om 12:48 Rapporteer
Mooi gedicht!Prachtig!xxx Flora
Suhrab Dahi - 26-11-2009 om 21:16 Rapporteer
mooi zeg mooije gedicht zeg leuk zeg!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!