onverwachts

elke keer opnieuw moet ik aan het idee wennen dat je werkelijk van ons bent gegaan.
elke keer komt het slecht en elke keer komt het harder aan.

mijn hart gebroken, ik weet niet meer wat ik moet.
niemand die beseft wat jou dood met mij doet.

vanuit het diepste, voel ik steeds die pijn.
helaas heeft dit jou lot moeten zijn.

jou lot wat ik maar moeilijk kan accepteren.
maar met de tijd zal ik wel leren.

leren dat je hoort bij mijn verleden.
maar 1 ding is zeker, mijn gedachtes aan jou blijven bij het heden.
de mooie herinneringen aan jou die ik niet zal vergeten.

de herinneringen waarbij ik moet lachen en huilen.
de herinneringen die ik voor geen miljoenen zou willen inruilen.

ik zal jou afwezigheid een plekje moeten geven.
want ik besef dat ook ik door moet met mijn leven.

maar voordat ik doorga met mijn leven heb ik nog 1 boodschap voor jou.
de boodschap dat ik je mis en van jou hou.