Herinnering

Ik zit in de kamer, met twee mensen meer.
Man en vrouw, hoe heten ze ook al weer?
De bel gaat, de man loopt naar de gang.
Wat ik hoor, het maakt me bang.
Ik loop erheen, er komt iemand aan.
Het is een onbekende man, die ik voor me zie staan.
Er glinsterd, iets in zijn hand.
De vrouw, schreeuwt moord en brand.
Hij richt ermee, naar de vrouw.
Ik weet alleen, dat ik van haar hou.
Ik spring, er heen.
Een pijn, door mijn been.
Ik val, op de grond.
Bloed, in mijn mond.
Langzaam, verdwijnt de pijn.
Ik kan niet meer, op de wereld te zijn.
Ik zweef weg, in zeeën van tijd.
De wekker gaat, herinnering kwijt.