De zaag jankt het profiel

heb mijn tuinen ingericht
in de kleuren van mijn leven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven

heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik de gedrochten

mijn hamers zingen vormen
de zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
maar hun geest is nog dociel

ik polijst ze met mijn ogen
kus de toekomst op hun wang
hun liefdes hebben ze gelogen
de intimiteiten waren dwang

hier staat hun trots te tanen
het leven is verbeeld
mijn verdriet verliest de tranen
die ik met niemand heb gedeeld