De muur buiten de cel

Mijn nummer is 80225
verbeeld je in dat ik achter slot en grendel zit terwijl ik dit schrijf
Ik kijk naar buiten, naar een 50 meter hoge muur
omringd door bewakers en schrikdraad en een cirkel van vuur
Ik keek naar boven en staarde naar de lucht en de vogels
de muren kwamen op me af ik werd krankzinnig en het regende kogels
lunch pauze we staan allemaal in de rij
de cipier loopt langs voor de controle en stopt voor me en keek met een gemene blik naar mij
we liepen naar de kantine om te eten
even in menselijk gezelschap en om onze cel even te vergeten
en weer keek ik naar de muur die hoog stond voor mijn neus
Ik dacht diep naar over mijn gevolgen en daden en ja het was mijn eigen keus
Ik keek in het rond en zag alleen maar ellende
de blanken bij de blanken de zwarten bij de zwarten ieder had zijn eigen bende
Ik was zo als ze het noemen een loner een eenzame ziel
Die niet praat of bij een groep staat maar toch erg opviel
terug naar ons hok terug naar de cel
30 minuten rust is voorbij we gaan weer terug naar de hel
ik pakte weer mijn pen en papier en schreef ik voel me alleen ik voel me eenzaam
ik stel me een leven voor achter de grote muur die ik zie staan vanuit mijn celraam