Verdrietig plekje

Ik loop aan het strand,
met de voeten over het zand.
De golvende zee,
gaat met ons mee

De gedachten blijven niet stil staan,
en komen bij het verdrietige plekje aan.
Het plekje, mij zo lief en teer,
en o, zo verschrikkelijk zeer.

Het plekje van vreugde met verdriet,
en vreugde kennen ze daar niet.
Het plekje zonder een puntje licht,
en helemaal zonder een prettig vooruitzicht.

Het plekje waar het eerst zo vrolijk was,
lijk nu opgebrand tot as.
Een plekje zonder vreugde,
waar ik mij zo op verheugde.