Onzichtbaar

De bomen fluisteren,
en de hemel staat strak.
Een meisje loopt en valt neer met een smak.

De wind is stil, maar toch kun je 'm voelen,
Het meisje bereikte nog geen van haar doelen.

Dan staat ze stil bij meertje.
Ze bedenkt of ze dit echt wel wilt.
Dan bedenkt ze of ze haar zullen missen,
Het is koud; ze rilt.

Niemand zal haar missen,
Ze is onzichtbaar en stil.
Nu weet ze of ze dit echt wil.

het meertje is woest,
je kan er makkelijk in verdrinken.
Dan draait ze zich om en loopt weg;
Ze wil niet zó laag zinken.

Dan is het ochtend, en gaat terug naar huis.
Haar ouders vinden het niet pluis.
Maar ze laten het rusten, doen er niets mee.
Die mening telt voor het meisje keer twee.

De volgende ochtend, zo snel als het licht;
Is ze verdwenen, voor altijd uit t zicht.