onzeker

Je bent zoals je bent, zeggen ze altijd heel fijn
Maar wat als ik niet zo wil zijn
Andere kunnen makkelijk praten
zij weten niet hoe het is om jezelf zo te haten
Nooit in de spiegel kunnen kijken met je hoofd omhoog gericht
dan lopen steeds de tranen over mijn gezicht
Soms wou ik dat ik mijn gezicht eraf kon trekken
en er gewoon weer een nieuwe op kon zetten
Een gezicht waar ik wel blij mee kan zijn
waarnaar ik kan kijken zonder pijn
Ik wil geen masker meer dragen
en niet meer over mijn uiterlijk klagen
Het meisje in de spiegel wilt zo graag dat ik haar herken
en dat andere zien wie ik werkelijk ben
Misschien durf ik dan eigenlijk tegen andere te praten
en lukt het om vrienden te maken
Van vrienden heb ik er geen een
Al mijn hele leven ben ik alleen
Maar ik wil niet dat dit t einde is
dan loop ik al t mooie mis.......