Vogelvrij

ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten
het Haagse luchtruim is mijn hoge troon
ik wijk niet voor de dreiging en de hoon
van hen die mij vervloeken en verachten

Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind bezorgt u zware nachten

het mensdom kijkt omhoog en mag slechts hopen
als ik mijn honger van de daken schreeuw
mijn ziel is zwart, al ben ik wit als sneeuw
u vlucht als ik de straten af ga stropen

ik rijt de volle vuilniszakken open
uw offer aan de maag van Koning Meeuw