Zo gaat mijn leven niet!

Lopend ,
Mijn ogen op het heldergroene gras gericht.
Ze volgen de wiegende bewegen van de wind.
Maar als de wind gaat liggen , wiegen ze zachter en zachter.
En plots staat het stil.

Nee ,
Zo gaat mijn leven niet !
Ik spring wild in het rond , van hier naar daar.
Nooit sta in stil.
Maar ik word moe , moeër en moeër.
En plots val ik neer , lachend in het groene gras.

Jawel ,
nu ging het toch zo.
Net als de wind en het gras.
De natuur had toch gelijk.
Ze heeft altijd gelijk.
Ook al beweer jij van niet...