Een oud vergeeld dagboek

Een oud vergeeld dagboek
op kladjes geschreven
lang was het zoek
wat is er nog van overgebleven
‘t ademde romantiek
het droomde toekomstmuziek.

Het kende nog niet
de naaktheid van het leven
’t was zeker geen zielenpiet
en heel leuk geschreven
’t lag daar op zolder in een doos
de hemel was nog wolkeloos.

‘k Nam het onder de arm
als had ik gevonden een schat
want het had zijn charme
dat kind op dat oude blad
‘k ging het daar uitdrijven
voortaan moest het bij me blijven.

Samen stappen we nu door ’t leven
dit is er van overgebleven.

(marl souvenir 21 augustus 2009)