Job 27 en 29

Woorden die stil zwijgen in duister van licht
zonder dat muziek gaat spelen op tonen van geluk
die volle zalen vullen waar geen mens elkander ziet
of die over straten dansen in ritme van geweld
vertrappend zelfs kinderen terwijl feestgedruis zwelt.

Pijnen niet gedragen door hen die veroorzakers zijn
of aldaar passerende blinden en hardhorende
in rood kleuren klanken van dans en feesten zwarte
dranken worden geschonken uit kristallen glazen
waarvan men weet dat hierdoor de kosmos ontploft.

Maar blauw zien de einders over vlakke groen
geel nog schaduwen als van zand der duinen langs
witte stranden en vredige zee met bollende zeilen
vanuit verre ruimten waar nog planeten gloeien
in licht van zonnen en kosmische glans.