Als ze gezellig
keuvelend plukken,
gelijktijdig bukken,
ziet ze op slag weer
de jongen in hem,
schuilgaand achter
zacht getinte
vlinderachtige
bloemenpracht.
Hij vroeg haar
zijn Lathyrus
te bekijken.
Zijn stralende blik,
dat nodigend gebaar,
in zijn andere hand
een vaasje,
onweerstaanbaar.
Plukkend als toen
fluistert ze kussend:
Eventjes maar,
peultjes zijn immers
toch zo klaar.
27-08-2009
Er is 8 keer gestemd.
Onbekend
29-08-2009 - marleen de kimpe
foei, of begrijp ik het verkeerd? neen, leuk
Om te reageren op dit gedicht zul je moeten inloggen, dit kan aan de linkerkant. Heb je nog geen account? Registreer nu!