De kopjes vliegen door de kamer,
de schoteltjes komen er achteraan,
het is me duidelijk, ze is kwaad op mij,
ik ga zo ontdekken wat ik verkeerd heb gedaan.
Toen ze eindelijk een beetje was uitgeraasd,
en ik weer een beetje met haar kon praten,
kwam eindelijk het hoge woord,
ik had de hond uit zullen laten.
03-09-2009
Het komt wel weer goed.
Er is 6 keer gestemd.
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!