En opeens

Ik stond eens bij het raam te kijken
In de tuin lag veel grind.
Ik zag toen iemand naast mij.
Het was een meisje, welgezind.

Zij was gekleed in mooie jurk
en had haar haren in een vlecht
Zij danste mooi: zij draaide rondjes
Maar leek niet waarlijk, niet echt.

Plots braken alle ramen,
nadat de grootste knikkers vielen
en een klein kind stond toe te kijken
hoe zij de wereld ging vernielen.

Daarna vertoonde zich een lint,
toen zij genietend huilde.
Ik zag het meisje dat daar stond
en achter het gordijn verschuilde.