Het is moeilijk,

Om s’ochtends te ontwaken,
Om op gang te komen,
Want ben ik fitloos en te moe,
Heb geen sprankelijk energie meer,

Denk naar over wat ik vandaag ga doen,
Maar helder denken lukt niet,
Want heb rare gedachten in mijn hoofd,
Die gedachten maken mij bang,
Ze maken me het benauwd,

Probeer iets te eten,
Maar krijg geen hap door mijn keel,
Heb een raar gevoel in mijn maag,
Het is precies een zware steen,

Ik ga naar school,
Daar zie ik alleen maar blije mensen,
Dat maakt mij ziek,
Kan het niet aan zien,

Dat andere gelukkig en blij zijn,
En ik ben dat helemaal niet,
Wil ook zo zijn,
Dan moet er echt wel iets gaan veranderen,
Maar hoe kan ik er iets aan veranderen?

Ik zie geen uitweg meer,
Geen weg terug,
Of geen weg vooruit,

De enige uitweg die ik kan bedenken,
Is zelfmoord plegen,
Maar dat willen de mensen niet,
Want die mensen houden van mij,
En willen mij niet kwijt,

Dus ik zou iets anders moeten bedenken,
Of moeten verzinnen,
De vraag is alleen wat?

Eigenlijk wil ik hier gewoon weg zijn,
Wil van mijn verdriet en pijn vanaf,
Weet alleen niet hoe?

Maar zolang ik niks weet,
Blijf ik spijtig genoeg aan zelfmoord denken,
Want dat lijkt voor mij nu de enigste oplossing,

Al het me allemaal te veel wordt,
Heb ik de neiging om mezelf iets aan te doen,
Maar ik wil jullie geen verdriet aandoen,
Kan jullie niet achterlaten,

Dus ik zal het nog even,
proberen vol te houden,
ik doe dit speciaal voor jullie,
omdat ik zielsveel van jullie hou!