Zondagmorgen

De mist hangt als een deken over het land
wolken die niet bewegen amper wind
vogels die zachtjes fluiten in vriendschapsverband
in de verte het geroep van een klein kind
zondagmorgen de de dag dat de zomer afscheid neemt
serene rust heerst nog...men is aan het ontwaken
het zijn de dieren die de natuur nog even claimt
en juist deze momenten doen mijn hartje raken.
Zachtjes loop ik over de paden door het bos
naar boven kijkend, zoekende naar de uil
mijn voetstappen niet horend door het mos
geritsel ergens in de kuil
een haas die wegschiet naar de verte toe
zelfs mijn hond stil alleen even haar koppie omhoog richt
de natuur, sereen, mistig en moe
de herfst in aantocht wat een pracht gezicht
blad wat al aan het kleuren is
eikels, kastanjes vallen uit de bomen
nee het is niet de zomer die ik mis
laat mij maar...het is heerlijk zo weg te dromen.