Voor jou blijdschap, voor mij verdriet

Je kan me vergeten,
Maar ik jou niet.
Je kan de triomf vieren,
Maar ik vier alleen mijn verdriet.

Je kan een vreugde dansje maken,
Maar mijn spieren doen zo pijn.
Het enige wat ik voel is schaamte,
Het enige wat jij vind van dit; het is fijn.

Je kan me jaloers maken zonder schuld te voelen,
Het doet bij mij zo zeer.
En elke keer als ik het denk te vergeten,
Herinner ik me het door jou weer.

De kilte die over me heen glijdt,
Als een zacht gordijn.
En dan zal ik weten;
Wat wij hadden zal nooit meer het zelfde zijn.