Nooit goed

elke dag weer
gezeur aan mijn oren
alsof ik kon weten
dat zij dat niet wou horen

dan ik weer chagrijnig
zij weer is boos
maar ik kon er niks aa ndoen
het is niet waar ik voor koos

blijkbaar snapt ze niet
hoeveel pijn mij dat niet doet
ze schijnt niet te weten
dat dit echt anders moet

en wie moet het goed maken
ik natuurlijk weer
nee, niet de ouders
maar het "kind", keer op keer

ik heb ook gevoelens
ik voel ook verdriet
ook ik zou huilen
als jij mij weer verliet

de meeste snappen niet
dat ik ook onzeker ben
dat ik voor het onbekende
als hardste weg ren

van buiten zie je niet
dat mijn hart sneeën bevat
door liefde die ik miste
en de haat die mij bezat

maar nu is het te laat
helpen kan niet meer
want ik ben doodgeschoten
door mijn eigen geweer