Kindermishandeling

Het is weer zover ik kom weer is thuis,
Het is weer raak en niet pluis,

Ik kan weer is gaan schoonmaken,
En de kapotte vuilniszak gaan oprapen,

1 x zwijgen tot daar aan toe,
Steeds weer dat werk ik word moe,

Soms denk ik wel is aan hoe het leven zonder mij zou zijn geweest,
Dan waren me broertjes en zusjes de lul geweest wat ik vrees,

Dat mens kan van mij lekker stikken,
Dan kan ze dit geen 1 kind meer flikken.

Ik wens dat niemand zon leven heeft als dat ik heb nou,
En niet meer op school komen bond en blauw,

De leraren keken erna maar vroegen der niet eens om,
Dat vind ik echt zo stom!

Ze deden er niet eens wat aan,
Totdat ik voor een trein ging staan,

Een politie agent douwde me net optijd weg,
Anders had die lekker pech,

Vooral die moeder van mij,
Ohhw wat was ze dan blij,

maar in iedergeval doet het mij pijn,
En hoop dat er altijd een engeltje bij mij zou zijn.

Dit gedicht heb ik gemaakt toen ik 9 was, mijn pa heeft het me vandaag terug gegeven.