Keer op keer

Gooien met opmerkingen die zo onschuldig lijken,
maar die toch zoveel pijn achterlaten.
Steeds weer,
Keer op keer,
Zij lachen,
Maar ik, kapot van binnen.
Speel niet met mijn gevoelens.
Ze hebben geen idee,
waarom ik steeds meer van ze wegren.
Steeds maar weer die vooroordelen,
die gedachtes dat jullie het allemaal wel beter zullen weten.
Werkelijk geen idee hoe ik me voel,
hoe diep het ligt.
Wie weten wat ik voel,
Wie weten wat er in me omgaat.
Waarom doen jullie me dit aan,
terwijl ik zoveel om jullie geef.
Leer de betekenis van humor kennen,
als jullie weer is roepen dat ik dat niet heb.
Want ik kan je vertellen,
dat ik geen humor wil kennen,
als dat toch alleen maar bestaat uit mensen kwetsen..