die blik
die mij
onzeker maakt
het kijken dat
mij twijfelen laat
dat dingen
bovenhaalt die ik
niet denken wil
omdat ik dan
niet verder kan
want ik ben
bang dat er
geen reden is
om langer
hier te blijven
ik raak
de bodem kwijt
spanning stormt
in wilde vlagen
door mijn lijf
ik wil houvast
niet weggevaagd
door blinde haast
ik ken en ben
mezelf niet meer
alleen maar weg
voorbij
ook jij en ik
die blik
dat kijken
01-10-2009
Er is 3 keer gestemd.
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Om te reageren op dit gedicht zul je moeten inloggen, dit kan aan de linkerkant. Heb je nog geen account? Registreer nu!