De geur van aas

omgord met haat
de passen blind
alleen de geur van aas
geeft richting aan hun voeten

ze zijn ontwaakt
omdat de waarheid spreekt
ze zoeken nu gerechtigheid
de slachtoffers ten spijt

ze wringen zich in bochten
sluipen uit hun krochten
schuld brandt weten
de sporen nog niet vergeten

armen wijzen
ogen hechten aan het doel
vertrokken zijn de bekken
ze schreeuwen al als gekken

ze stampen in de grond
en walsen plat wat
eerlijk en rechtschapen is
ze janken nu begrafenis

het doel is doden
de haat is opgelegd
de schimmen keren terug
het feest is afgezegd