elke keer zijn de klappen weer raak

elke keer weer klappen,
elke keer weer pijn,
waarom ik , waarom jij vader,
ze doen zo pijn.
ik vraag het zóvaak ,
maar elke keer zijn ze weer raak.
ongewenst ben ik in dit gezin,
niemand voelt mijn pijn,
niemand ziet mijn tranen,
overdag ben ik stil,
maar s'nachts in mijn bed,
stromen mijn tranen ,
waarom die klappen waarom die haat,
wat heb ik verkeerd gedaan,
waardoor jij mij slaat.
als ik niet welkom ben,
waarom heb jij mij dan gemaakt,
ja ik wil graag weg,
maar waarheen?
want ik voel me zo alleen,
stop alsjeblieft papa,
stop met slaan!
het zo zeer,
elke keer weer.