Een plaats waar je niet altijd kunt winnen

Papa,

De wereld is hard
Een plaats waar je niet altijd kunt winnen
Maar dat wist ik al
Zonder jou
Wordt het een wereld waarin ik niet weet
hoe te bestaan

Ik klamp me vast
Aan de herinneringen
Van toen
Toen het nog goed ging
De knipoog
Van achter je trompet
De glimlach
Bij die verhalen van vroeger
Die je pijn verzachtten
En eeuwig leken te blijven bestaan

Herinneringen
Aan hoe het was
En tevens
hoe het nooit meer zou zijn

Het besef
dat je onmenselijk hard gevochten hebt
En dat
 – als het gekunnen had–
je was blijven vechten
Want door die liefde
 – niet van geven of nemen
Maar door die liefde
 –  die gewoonweg ‘is’
Had je de strijd nooit opgegeven

Maar
Je lichaam was een verrader
Een spelbreker
Het kankerde de vader weg
 die ik altijd had gekend
Als een winnaar bleef je strijden
Maar je ziekte verklaarde je de verliezer
meedogenloos

Maar net zoals jij zo hard hebt gevochten
Voor mij altijd als een winnaar
Zal ik blijven verder gaan
In die wereld waar je niet altijd kan winnen
Om jou trots te maken
Om in mijn gedachten
Jouw glimlach opnieuw te zien verschijnen
Om jou te tonen
Hoe belangrijk je voor me was
En altijd zal blijven

Een wereld zonder jou
Ondenkbaar
Tevens onwaarachtig
Want in mijn wereld
Blijf je bestaan
Eeuwig als een winnaar
Gewoonweg
Voor altijd