Een caravan brand

Hij was jarig geweest en daarna...
Hij zat maar te zeuren bij pa en ma.
Hij wilde slapen in de koude keet,
Hij wist niet wat hij ons aandeed.

Toen een brand die ons scheiden,
Toen konden wij het niet vermijden.
Toen was je een aardige lieve knul,
Toen was je altijd blij, stoer en gul.

Soms horen wij je nog in gedachten,
Als we allemaal samen blij lachten.

Maar je bent er nu niet meer,
Dat doet ons soms nog heel erg zeer
Toen die onverwachte stille nacht…
Je bent bij God en rust nu zacht.