(n)ooit

je valse trucjes,
het maakt me misselijk.
waarom wil je altijd je zin doordrijven?
wat heb ik jou aangedaan,
dat ik dit verdien?
ik ken je al zo lang,
en je bent geen haar veranderd.
nog steeds die stiekemerd,
die alles achterbaks doet.
maar dat ziet niemand anders,
of dat willen ze niet zien.
het doet pijn,
maar dat vind je niet belangrijk.
iedereen haal je van me weg,
iedereen vertel je leugens over mij,
en iedereen gelooft ze.
je hebt het voor elkaar.
jou wil is wet,
al zo lang dat ik je ken,
zul jij ooit veranderen?
zal je me ooit in rust laten leven,
zonder iedereen tegen me op te zetten..?
voor iedereen kom je over als een leuke meid,
maar dat leuke meisje,
is ontzettend ver te zoeken.
wat heb ik gedaan, dat ik dit verdien..?
kon ik nog maar met je praten,
zonder te walgen van afschuw,
dan zou ik met je praten tot je alle erge dingen uit je mond had gekregen,
dan zou ik met je praten tot je je oren van je hoofd af schaamde.
maar ja,
ik ken jou,
jij bekijkt je eigen fouten niet.
je wilt ze niet zien,
of je denkt serieus dat je ze niet maakt.
jij komt jezelf nog wel tegen,
het zal even duren,
maar dan zul je voelen,
dan zul je leren van je fouten,
dan zul je spijt hebben.
ooit...
nooit...