Leegte in mezelf

Soms heb ik de tijd niet om mijn gevoelens te delen,
dan voel ik me zo down en begin mijn emoties met elkaar te spelen.
ik heb dan een leeg gevoel
weet jij misschien wat ik bedoel?
enorme steken in mijn maag
dan hoor ik mijn moeder roepen
"houdt eens op met dat geklaag"
dan krimp ik in elkaar, ik word boos verdrietig en ellendig, het is alsof de wereld even stil staat en je even je emoties kunt laten gaan, en dan weer verder met je "zogenaamde"vrolijke bestaan.
keer op keer probeer ik weg te klimmen van de pijn, een glimlach ja dat is mijn schijn.
ik heb dagen geen honger zit vol van de emoties
dat lijkt me wel logisch toch? ik weet niet hoe ik het uit moet leggen, kan alleen zeggen dat ik hoop dat alles ooit weer goed komt, geef nooit de moed op,
ik strijd voor één doel, dat is voor mijn oma zodat ze later als ik bij haar in de hemel ben kan zeggen, Shar ik ben trots op jou. Want dat is wat ik zo vreselijk mis jou warmte om me heen, waarom was jij degene die uit mijn leven verdween?