Die ene blik

Ik deed de deur achter me dicht,
En sloot me af van de wereld

Ik keek in de spiegel naar mijn gezicht,
Een gezicht dat ik al jaren had

Opeens zag ik iemand achter me staan,
Iemand die ik niet kende,

Toch haalde ik mijn blik niet van hem vandaan,
Maar waarom weet ik niet

Misschien omdat hij anders naar mij keek,
Zijn blik leek te zeggen dat hij mij begreep

Maar toen ik mij omdraaide,
Was hij er niet meer

Hij is de enige die mij ooit zal begrijpen,
Dat doet mij zeer