de muur

Een hele grote muur,
staat om mij heen.
Groot, dik, onzichtbaar,
en hard als steen.

Een likje verf,
een likje vrolijkheid.
Zo lijk ik normaal,
een gewone meid.

Je kunt er niet overheen,
en niet onderdoor.
Maar dat maakt niet uit,
want daar is ie ook voor!

Je kunt er niet langs,
of dwars erdoor.
Hij is te hard,
niet dat ik me daaraan stoor.

Ik heb hem zelf ontworpen,
niemand die er wat van zegt.
Jaar voor jaar,
een steentje erbovenop gelegd.

Niemand die mijn innerlijke ik ziet,
alleen mijn buitenkant.
Van buiten een normaal meisje,
maar van binnen is er heel wat meer aan de hand...