Uit het oog, maar vooraltijd vrienden!

Als ik je mis, en ik kijk om me heen, zie ik dat je er niet bent. Altijd leek zo veel. Altijd was ook echt voor altijd. Tot de dag, dat altijd voor mij ophield. Altijd mijn beste vriendinnetje om mij heen, was nu niet meer, ik moest nu heel ver reizen. Om haar ooit nog eens te zien. Altijd is een eng woord. Altijd doet mij verdriet. Als ik altijd zeg, denk ik is het wel altijd. Of stopt het zo. Altijd is een droom, die jezelf moet verwezenlijken, maar hoe? Het is mijn wens, om daar ooit nog eens achter te komen, of altijd wel bestaat. Want eigenlijk is altijd maar een raar woord. En loopt het altijd, helaas niet altijd goed af. Als vrienden nu tegen mij zeggen, dit is voor altijd. Denk ik, ja, maar hoelang duurt bij jou altijd. Bedoel altijd is maar een woord, net als eeuwig, of nooit meer. Ik weet, dat je er niet meer bent, zo vlak in de buurt is niet de grootste ramp van de wereld. Maar weet een ding! Ik zal je ALTIJD missen! Waar dan ook!
Meike, onze vriendschap leek eerst voor altijd, maar altijd is een woord wat me altijd pijn doet. En waar ik altijd aan jou moet denken. Aan hoe we vroeger zeiden; ‘dit is voor altijd’. Ik weet niet of ik nog in dit soort woorden geloof. Maar je bent ALTIJD in mijn hart. Voor altijd! Als ik om me heen kijk en ik zie je niet. Sluit ik mijn ogen. En ben ik in gedachte heel vlak bij je. Dat werkt altijd! Meike onze vriendschap is bijzonder! En misschien duurt die niet voor altijd, maar we weten dat het lang hopelijk heel lang mag duren. En dat we mekaar altijd wel ooit eens zien. Want je woonde achter me. Ik dacht voor altijd. Maar ineens was het weg. Het gaf een benauwt gevoel, en het stond me in de weg. Maar nu weet ik wel beter. En ben ik sterker dan ooit! Denk ik meer na. En voel me altijd met je verbonden. Van ‘achterbuurmeisjes’ tot goede vriendinnen, voor ALTIJD!

Ik zal voor altijd van jou houden,
maar nu mis ik je meer dan ooit!