Verdroogd in de knop

weg is de herfsttooi
het mooie donkerrood
lichtgeel en bruin
de kleuren uit de tuin

de bloemen worden vaal
zijn te moe om nog te bloeien
takken worden langzaam kaal
nog iets te vroeg om ze te snoeien

het land wordt leger langs de dreven
koeien staan al nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten zien de winter al

de zomer eindigde voortijdig
mijn dagen bloeide nog volop
zag zelfs nog lente in je ogen
mijn liefde kon gewoon niet op

maar jij verstikte in mijn aandacht
je bladeren groeiden zich kapot
de wortels zijn gestopt met vloeien
mijn bloem verdroogde in de knop