Het zachte van binnen

ik zou iedere
vonk in je ogen
aanwakkeren tot vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden

wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
de haast is verleerd
alleen handen spelen
het spel van beminnen
lippen verwennen
het zachte van binnen

ogen gedogen een
spanning die stijgt
adem gaat sneller
je kreunt en je hijgt
tot in een diepe ontlading
de magie van het samen
zich langzaam bevrijdt