ik kan het niet alleen.

Iedereen kent mij als een klein meisje die altijd lacht,
maar dit meisje huilt wel elke nacht.
ze is bang dat niemand van haar houd,
en haar als vriendin beschouwt,
ze weet niet hoe ze verder moet,
doet ze dit leven wel goed?
ik wil mijn leven beter maken,
en uit mijn nachtmerries ontwaken.
maar is er nou niemand die mij kan helpen?
en mijn problemen verhelpen?
ik wéet niet of ik dit allemaal alleen kan,
soms ben ik rare dingen van plan..
ik wil mijn vrienden geen pijn doen,
was alles maar zoals toen,
zonder pijn zonder verdriet,
dat was het leven waar ik van geniet.
zal ik ooit weer normaal kunnen leven?
of moet ik nu al opgeven?