Shona 2

Ze noemt haar soms Shenna,
Ja zo noemt mijn zusje,
Die suffe pop,
Ze geeft haar een kusje,
Op haar kop.
Soms geeft mijn zusje Shona een schop,
Omdat ze dan boos is,
Dan lijkt het net,
Alsof ze boos is,
Op die suffe pop.
Dat was twintig jaar geleden,nou is zij zesentwintig en ik ben dertig.

Zij heeft de pop aan haar dochtertje gegeven.
Toen ik en mijn vrouw en mijn zoontje en dochtertje op bezoek kwamen,
Toen zag ik als eerste de pop,
Met een staartje eraf,en een kraaloogje verdwenen.
Shona's jurkje was oud,
Toen ik vroeg waarom zij Shona geen nieuw jurkje had gegeven,
Keek haar dochtertje op,
Zij heet nu Shona,zei mijn zusje lachend,de pop heet Shenna.

Shona vond ik toch al mooier voor mijn dochter,zei mijn zusje,
Dan voor de pop,
Daar paste Shenna bij,
En nu heet ze zo,
Shenna werd opgeknapt,
Toen ik een week later terug kwam,
Had Shenna een opknapbeurt gekregen,
Een gloednieuw staartje bungelde bij haar rechteroor,
Het oude staartje was losgemaakt,
Het haar hadden ze gewassen met zeep,
En een splinternieuw poppenelastiekje erbij,
Een gloednieuw poppenjurkje met splinternieuwe poppenschoentjes.
Het stof was van haar gezicht gewassen waar een nieuw kraaloogje op zat,
Ze leek net gloednieuw,
Maar toen ik in de prullenbak keek,
Lag Shenna daar doodstil,
Ik pakte haar eruit,
Het leek net een toverpop,
Een traantje glom op haar wang,
Was het zo,of was het illusie?

Ik zag het goed,
Shenna had een traantje op haar wang,
Een druppeltje water,
Die glom als een ster.
Ik legde Shenna naast de splinternieuwe pop.
Toen mijn zusje Shenna zag was ze druk in de weer,
En binnen een minuut zag Shenna er hetzelfde uit,
Als de splinternieuwe pop,
Mijn zusje gaf haar man straf,
Omdat hij de oude pop had weggegooid,
Ik en mijn vrouw zijn tenslotte weggegaan,
Een blij dochtertje en zusje en man hadden we achter gelaten.