De vraag

het einde nadert en het contact verwaterd
gedachten worden schimmen kan niks bewaren
ik herhaal ook dingen ik herhaal ook dingen
ik dek me in om de dans te ontspringen
alles verduisterd en als je goed luistert
worden stemmen gereduceerd van hard naar gefluister
alles om mij heen verdween en ik zag mezelf nog staan
waar ga ik heen? en waar kom ik vandaan?
alles heeft een bestemming maar ik ben ongeadresseerd
een pakketje met inhoud en de rest niks meer
verlies mijn vorm en continueer vormloos
vele begrijpen me niet meer waar vind ik nu troost
alles heeft zijn argumenten en niks is te goed
zelf als je denkt niks is goed
borstel het niet van je schouders dit is stof om na te denken
en al het andere laten.... geen aandacht aan schenken
mensen... vele van hen praten lippen taal
niks geen emotie geen compassie voor jou
verhaal
de snelheid om iemand te laten vallen voor zijn probleem
kan je soms verassen zelfs bij iedereen
je draait vaak door maar je hoofd blijft niet tollen
je rolt als een gek zonder enige gevolgen
sentimenteel ik hou me zeker verre van dat
ben eerder opgewekt juist de eerste die lacht
maar elke situatie dat resulteert in een conflict
verzwaard mijn mening en ik beland weer in een soort van dip
keuzes behoor je te maken om juist verder te geraken
stilstaan bij het probleem om juist te ontwaken
wat heeft nut ik zelf of wat ik juist uitdraag
misschien is het beter dat ik het aan jou VRAAG