verdriet

Verdriet.

Ik zie iemand huilen op de stoeprand.
Wat zou er zijn?
Zou ik het vragen?
Beter niet.
Of wel, zou ze haar hart willen uiten?
Ik waag het er toch op.
Het meisje barst in huilen uit, er vloeien tranen uit haar ogen, over haar tedere wangen.
Niet huilen, niet huilen.
Ik kan niet, ik kan er niet aan doen!
Het doet zoveel pijn, het is net alsof iemand in mijn hart heeft geschoten.
Huil maar niet, het komt wel goed.
Oké, de volgende keer als ik nog eens verdriet heb denk ik aan jou, je hebt de kogel uit mijn hart gehaald!
Bedankt voor alles.