Laat de regen maar vallen

Regen valt droevig naar beneden,
het geeft een donker aangezicht,
de zon is moegestreden,
toch voel ik me enigszins verlicht.

De kaarsjes binnen branden
en stralen warmte uit.

Als ik zo in de vlammen kijk,
denk ik aan de volgende morgen
en voel ik me van binnen rijk,
ken ik voor even geen zorgen.

Het koor zorgt voor klanken,
die warmte uit stralen.

Net zoals de kaarsen die nu branden,
geeft het koor gevoel van verlichting,
zoals het reiken van elkaars handen,
streven klanken naar een harmonische richting.

Dus laat die regen maar komen,
de zon schijnt in mijn hart,
net zoals vele verborgen dromen,
geeft elke dag weer een nieuwe start.