Moment van leven

Waneer ik weer naar buiten zit te staren
Hoog naar boven kijkend, de grijze wolken
Mijn gedachten zonder zeilen laat varen
Denkend en het water zien kolken

Regen vallend en toch zwevend
Druppels helder vol van glans
In het maanlicht violet afgevend
Het lijkt haast wel een dans

Uiteenspattend op de grond
Zonder kans verloren gegaan
Vol verbazing en open mond
Biggelend over mijn wang, een traan

Wat kan het toch mooi zijn, het leven
Net als regen in een wolk geboren
Puur en helder is het aan mij gegeven
In een moment vallend, is mijn leven verloren