waarom?

Ik ben een meisje van 12.
Ik lijk altijd vrolijk en blij,
Maar binnen in mijn hart,
Is het donker en zwart.
Ouders die gaan scheiden,
Noem het maar op,
Alles staat op zijn kop,
Er komt ineens veel op je af,
En dan vinden sommige je ook nog laf.
Ruzie ruzie en nog eens ruzie,
Het lijkt wel een allergie.
Maar soms is de grens bereikt,
En dan denk ik het is tijd!
Tijd om te gaan en nooit meer op te staan,
Maar dan denk je en alle mensen die is achter laat?
Zoals je beste kameraad
Nee dat kan ik ze niet aandoen,
Die gedachte moet ik dan weer achter slot doen.
Je moet doorzetten,
En even niet op de negatieve dingen letten!