ik wil je

Het is niet te geloven,
Maar het is toch wel echt gebeurd.
Ik zou t graag over willen doen,
ik zou graag zoveel over willen doen.
Dingen die ik heb gezegd ,heb gedaan.
Of misschien wel juist de dingen die ik niet heb gedaan.
Het geeft zo’n raar gevoel als ik nu je naam lees.
Als ik lees wat er in staat.
Ik word er gewoon stil van.
Ik heb er moeite mee het aan te nemen zoals het is.
Omdat ik weet: je bent nu een vriend, maar misschien word dat nog ooit anders.
Mensen blijven sterk volhouden dat we bij elkaar komen.
Maar het is moeilijk aan te nemen, hoe graag ik het ook wil.
Want jij bent wie ik wil.
Wie ik nu mis.
Met wie ik nu wel meer zou willen.
Maar dat zijn op dit moment slechts dromen,
Dromen waarvan ik bang ben dat het daar nog een tijdje bij zal blijven.
Het is moeilijk te geloven wat mensen tegen me zeggen.
Zou het komen doordat ik je zo graag wil, of doordat ik gewoon te bang ben.
Ik wil je niet kwijt als vriend maar ik zou best meer willen.
Terwijl ik weet dat je me toch niet wilt, schrijf ik dit toch.
Omdat ik weet dat als je dit leest je dit wat doet.
Dat je dan misschien aan het denken word gezet.
Dat het misschien wel wat in je raakt.
Ik hoop dat als je dit leest je er wat op uit doet.
Want wat jij voor mij betekend is niet niks.