nachtmerrie

Je hebt mijn leven veranderd,
wat een droom was,
is een nachtmerrie geworden.
Je had niet aan me moeten zitten,
ik maakte je nog duidelijk,
dat ik dat niet wou!
Toch bleef je doorgaan,
zelfs een klap volgde,
dat deed zeer,
voor eventjes.
10 weken verder,
en nog heb ik pijn,
nachten dat ik niet kan slapen,
stille momenten,
en toch word ik ermee geconfronteerd.
Nee is nee,
het lijkt niet eens op een JA,
toch kwam ik je gister tegen,
en je deed schijnheilig,
of ik iemand was,
die je niet kende.
Maar ik zag die blik in je ogen,
ik zag de angst,
toch probeerde je het te verbergen,
met een kusmondje.
Doe die maar na jezelf,
als je toch zo zeker van je zelf bent.