Wat ik geleerd heb is waar.

Ik heb geleerd dat,
Je moet vechten voor wat je wil krijgen.
Dat je sterk moet zijn ,
In liefde moet geloven.
Dat je afhankelijk moet zijn,
Maar wel vrienden moet hebben .
Ik heb geleerd dat familie het belangrijkste is,
Maar vriendschap het mooiste.

En in die weg,
Ergens halverwege,
Lukte het niet meer.
Ik kon niet meer in liefde geloven,
Niet geloven dat vriendschap het mooiste was.
Vrienden lieten me vallen,
Liefde werdt afgenomen.
Maar ik vocht me erdoorheen.
Zoals ik had geleerd.
Je werdt nagestaard, uitgelachen,
Voor dingen die je nooit hebt gedaan.
Je wordt er sterk van, zeggen ze.
Zeggen ze.. niks sterk.
Het breekt je, net zolang totdat
Je niet meer achterom kijkt,
Zo stevig doorloopt, dat je het geluk niet meer ziet.
Dat je er zo snel langsloopt,
Dat je geen oog meer hebt voor liefde.
Je bent zo sterk, en zo afgeschermd van de buitenwereld,
Dat het woord vriendschap,
Langzaam helemaal verdwijnt uit de wereld.
Je hebt je familie, Maar het mooiste op aarde is weg.
En al kun je nog zo sterk zijn, zonder vrienden red je het niet..

En ergens,wist ik wel dat het goed zou komen.
Het komt altijd goed, toch .?
Dus ik wachte, en wachte, ,
En liep door.
En door.. nog steeds
Afgeschermd, en bang, Voor de buitenwereld.

Totdat....
Tot dat ik jou ontmoette..
Ik leerde weer opnieuw van vrienden te houden,
lol te hebben,
Sterker te zijn.
Wonden helen, maar littekens zullen er altijd zijn.
Maakt niet uit, want het doet me weer denken
Aan die tijd , zonder liefde.
Zonder vriendschap,
En nu weet ik het zeker,
Wat ik geleerd heb is waar..