Was ik maar even weg hier

Was ik maar even weg hier
Weg van verdriet en pijn
Weg van al dat gelach en plezier
Ik kan hier niet meer zijn

Ik loop alleen maar in de weg
De weg die een ander makkelijk kan lopen
Het maakt niet uit wat ik nu nog zeg
Wanneer gaat die deur voor mij open?

De deur vóór het mooie witte licht
Kon ik hem maar openen, en gaan
Maar die ene deur is nog steeds dicht
Ik kan er niet heen, wanneer is het gedaan?

Misschien moet het leven maar stoppen
Spring ik van de brug, of voor de trein
Nee, zulke dingen mag je niet opproppen
Je moet het vertellen, en nooit alleen zijn

Roken, Alcohol, Branden en Snijden
Allemaal dingen die mij doen rusten
Ja, alleen dat kan me bevrijden
Net als die mooie stranden en kusten

Ik ga ervandoor, waar ik eindig weet ik niet
Hoe het leven afloopt is altijd de vraag
Het verdriet en vreugd staan voor mij nooit kiet
Het is moeilijk, ik houd van jullie, DAAG!