Spanning

Het bekruipt me,
de spanning loopt op.
Je ziet het niet aan de buitenkant,
dit krop ik altijd op.

Het maakt me steeds nerveuzer,
herinneringen komen zo dichtbij.
Dan wordt het langzaam sterker,
ik zit opgesloten in mij...

Maar praten is onmogelijk,
het kan niet, mag niet van mezelf
Hou op! en laat me maar,
uiteindelijk ebt het weg....helemaal vanzelf

Ik sluit me af.....en op,
de stilte om me heen.
In mijn hoofd een grote chaos,
nu kan ik er niet omheen.

Een waas komt op,
ik kijk als alsof een ander naar wat ik doe.
Voel verdriet en pijn en wanhoop,
Maar ik doe niks en laat het toe.

Alle chaos verlaat langzaam mijn hoofd,
geen pijn verdriet en wanhoop.
Ik voel me high, heerlijk verdoofd,
Maar doe het nooit meer....dat heb ik mezelf beloofd.

Dat doe ik elke keer, ik weet het wel,
maar het is gewoon mijn therapie.
Want anders voel ik me bekneld,
En niemand mag mijn rotzooi zien