Alles is anders

Het leek wel gisteren dat ik op Pappa's nek zat.
als ik weer eens moe was door het winkelen.
Dat ik altijd een palmboompje op men hoofd had en dat ik er trots op was.
Dat als ik uit school kwam, er altijd iemand
aan tafel zat om een broodje met mij te eten
Dat het me niet kon schelen wat ik aanhad,
Als het maar lekker zat
Dat ik nog normaal met jongens kon spelen, zonder dat daar bijbedoelingen bij zaten,
Dat Pappa mijn held was en Mamma de liefste vrouw van de wereld,
Dat ik elke dag zin had om naar school te gaan, en dat ik leerde fietsen.
Dat ik nog niks van het hele leven begreep, en dat ik alleen mannen met snoepjes niet mocht vertrouwen.

Maar nu.

Nu weet ik dat niemand te vertrouwen is, en dat iedereen je naar beneden wil halen.
Nu ga ik tegen elke regel van mijn ouders in
Nu zijn mijn ouders degene die het moeilijker maken dan dat het al was.
Nu moet het altijd meer,
En alles beter zijn.
Nu is school nog de enige plek waar ik liever nog geen uur doorbreng.
Nu zijn in mijn ogen jongens hele andere dingen dan vroeger.
Nu kom ik thuis en is er niemand.
Nu ben ik zoveel mogelijk met mijn vrienden,
en moet ik alleen eten en slapen.
Nu pas zie ik in dat het leven heel veel problemen met zich meebrengt, en dat je geluk zelf moet maken.