Gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Rouwgedicht

Verdriet, ach verdriet,
ik dacht écht dat ik je kende
sinds jij jezelf
in sombere schaduwlijnen uittekende
op de muren van mijn hart.
Maar het is nu pas, nu dat ik -
de tranen uit mijn ogen vegend,
mijn eigen stem hoor breken,
als was ze slechts van dun geblazen glas -
besef dat je die muren
nog donkerder kan bekleden
met dit rouwend zwart!

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Verwijderde gebruiker

Geplaatst op

14-01-2010

Geef uw waardering

Er is 3 keer gestemd.

Social Media

Tags

Rouw Rouwgedichten Verdriet

Reacties op ‘Rouwgedicht’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 16-12 - Geef nu uw eigen gedichtenbundel uit!

    Met trots presenteren wij vandaag ons nieuwe uitgevers platform! Hiermee is het voor iedere dichter mogelijk om zijn of haar eigen gedichten te bundelen in een mooie bundel en deze...

  • 28-07 - Wat mis jij nog op 1001Gedichten.nl?

    1001Gedichten.nl bestaat inmiddels al ruim 5 jaar! In al die tijd is er veel veranderd op de website. Dit heeft alles er niet overzichtelijker van gemaakt. Om hier wat aan te do...

Bekijk oudere nieuwsberichten »