Ooit zal ik je nog zien

Ik heb een leuke jongen ontmoet.
Eerst had ik hem alleen begroet.
Maar daar bleef het niet bij.
Opeens kwam hij naar mij.
Begon wat tegen me te praten.
Al snel werden we goede maten.

Een week lang zag ik hem elke dag.
Ik was ook wel blij dat ik hem zag.
Na die week zag ik hem een half jaar niet meer.
Maar op msn spraken we elkaar keer op keer.
Tot wij besloten weer op vakantie te gaan.
Jammer genoeg was ie er niet, maar ik bleef spontaan.

Ik wist dat hij vrij was vandaag.
Toch zag ik hem graag.
Tot hij opeens ’s avonds kwam.
Een beetje stond ik in vuur en vlam.
Ik kreeg een kus, op zijn bedrijf.
En kreeg ook een heel rood lijf.

Ik wist even niet hoe ik het had.
Een vakantie later zei hij opeens schat.
Hij was lief, en 27, dus voor mij te oud.
Ondanks alles een hart van goud.
Tot ie weg ging daar.
Nog 1 keer ergens anders zagen we elkaar.

Daarna nooit meer gezien.
Op msn een keer of tien.
Is het nou de waarheid.
Een herinnering die ooit toch slijt.
Ik ben blij dat ik je ken.
Ooit kom ik nog met me caravan.