Ik ben je kwijt
Een schat van een meid...
En echt, dat ze was! Je had soms ook echt je nukken...
Een echte wildebras! Je was mijn meisje...
Mijn slechterik voor altijd...
Het waren ook vaak mijn kleren die je aan had...
Dat maakt me niet meer uit...
Niemand leent ze meer...
Je zult nu ook niet meer zien, dat ik afstudeer.
Jij was de enige die mij geloofde...
Die vertrouwen in me had!
Lachen, huilen...
Met jou kon het allebei! Ik zal je missen!
Nu zie je wat er fout gaat, als we door rood rijden...
Ik hoorde het vlak, ervoor...
Het gesprek verliep stug! Ik had erbij moeten zijn... Achteraf gepraat...
Misschien had ik het gezien, had ik je kunnen roepen! Ik haat deze klôte pijn!
Hij krijgt zijn straf, ik ben iemand die daar achteraan gaat...
Ik ga je niet vergeten! Ik ga door met m'n leven...
Alsof jij er bij bent...
Dat voelt goed...
Maar het is niet hetzelfde!
Reacties op ‘Ik ben je kwijt’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
